Najczęściej występujące objawy

SM nazywana jest chorobą 1000 twarzy, ponieważ nie ma dwóch osób o takim samym przebiegu choroby. To, że najczęściej występującym objawem jest zmęczenie nie oznacza, że wystąpi on także u Ciebie. Istnieje jednak grupa objawów, które są charakterystyczne dla choroby i pojawią się częściej niż inne. Do takich zalicza się:

  1. Zaburzenia widzenia - osłabienie ostrości wzroku, podwójne widzenie, oczopląs.
  2. Zaburzenia czuciowe - mogą to być drętwienia, mrowienia, objawy korzeniowe, kłujący ból. Jednym z tego typu objawów jest tzw. objaw Lermitte'a, który opisać można jako wrażenie prądu przebiegającego wzdłuż kręgosłupa i kończyn co jest efektem przygięcia głowy do klatki piersiowej.
  3. Zaburzenia ruchowe - niedowład, ciężkość kończyn
  4. Zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów
  5. Zmęczenie – pojawia się u około 90% osób żyjących z SM i przejawia się jako utrata energii zarówno fizycznej jak i psychicznej. Może być samodzielnym objawem choroby lub towarzyszyć depresji, zaburzeniom snu czy utracie siły mięśni. Czynnikami wyzwalającymi zmęczenie są wysoka temperatura i wilgotność. Może wpływać na nasilenie się innych objawów: depresji, zaburzeń poznawczych czy dysfunkcji motorycznych.
  6. Zaburzenia funkcji zwieraczy – również występują u około 90% osób żyjących z SM. Mogą charakteryzować się trudnościami w oddawaniu moczu lub stolca, albo wręcz przeciwnie – wiążą się z nietrzymaniem moczu lub stolca. W przypadku ich wystąpienia można zastosować leczenie objawowe. Ważna jest również prewencja, czyli ćwiczenie mięśni zwieraczy np. dzięki ćwiczeniom mięśni Kegla.
  7. Spastyczność – jest to nadmierne nieprawidłowe napięcie mięśni i występuje o około 70% chorych. Czynnikami nasilającymi je są ból, gorączka, przewlekłe zaparcia i infekcje dróg moczowych. Spastyczność można leczyć farmakologicznie, ważna jest jednak rehabilitacja ruchowa i prewencja w tym zakresie.
  8. Zaburzenia funkcji seksualnych – występują średnio u 70% osób żyjących z SM, a ich objawy są różne. Mogą mieć podłoże biologiczne, psychologiczne lub społeczne. Więcej na ten temat czytaj w zakładce: SM i seks
  9. Ból – towarzyszy około 60% przypadków zachorowań na SM i może mieć różne podłoże: neuropatyczne, psychogenne, zapalne czy mieszane. Jego leczenie należy rozpocząć od określenia natężenia i rodzaju bólu. Należy pamiętać, że oceny samego bólu zawsze dokonuje osoba chora.
  10. Zaburzenia funkcji poznawczych – pojawia się u około 60% osób żyjących z SM i może przejawiać się jako problemy z koncentracją, zapamiętywaniem. Stanowi trudność w procesie nauki i w pracy, dlatego nie należy go lekceważyć. Skutecznymi metodami leczenia są techniki behawioralne, psychologiczne i farmakoterapia. Jeżeli podejrzewasz u siebie wystąpienie zaburzeń funkcji poznawczych, zgłoś się do neuropsychologa lub psychologa.

Inne często występujące objawy: depresja, dysfunkcje jelitowe, zaburzenia napadowe.

 

Pamiętaj! Większości tych objawów możesz przeciwdziałać! Prewencja jest bardzo ważnym elementem utrzymania dobrego stanu psychicznego i fizycznego w SM. Chcesz dowiedzieć się jak to zrobić lub otrzymać darmowe publikacje na ten temat? Zadzwoń na Infolinie SM. Prowadzimy również darmowe konsultacje psychologiczne i neuropsychologiczne, która pomogą Ci w walce m.in. z zaburzeniami poznawczymi czy przewlekłym zmęczeniem.

 



Polub nas na facebooku Polub nas na facebooku