Osoby potrzebujące wsparcia, po spełnieniu określonych wymagań, mogą korzystać z różnych form wsparcia oferowanych przez nasze państwo. Poniżej przedstawiamy kilka z nich.
Świadczenie wspierajace
To pomoc dla osoby z niepełnosprawnością służąca częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem jej szczególnych potrzeb życiowych. Kierowane jest do osób powyżej 18 roku życia.
Wysokość świadczenia zależna jest od liczby uzyskanych punktów:
- 220% renty socjalnej – jeżeli poziom wsparcia określono na od 95 do 100 punktów w skali potrzeby wsparcia
- 180% renty socjalnej – jeżeli poziom wsparcia określono na od 90 do 94 punktów w skali potrzeby wsparcia
- 120% renty socjalnej – jeżeli poziom wsparcia określono na od 85 do 89 punktów w skali potrzeby wsparcia
- 80% renty socjalnej – jeżeli poziom wsparcia określono na od 80 do 84 punktów w skali potrzeby wsparcia
- 60% renty socjalnej – jeżeli poziom wsparcia określono na od 75 do 79 punktów w skali potrzeby wsparcia
- 40% renty socjalnej – jeżeli poziom wsparcia określono naod 70 do 74 punktów w skali potrzeby wsparcia.
Świadczenie wypłacane jest od stycznia 2024 r. W 2024 r. wypłacane było osobom z punktacją od 87 do 100 punktów. Od 1 stycznia 2025 roku zaczęto je wypłacać osobom z punktacją od 78 do 86 punktów. Od stycznia 2026 roku wypłacan jest osobom z punktami 70-77.
Zasiłek pielęgnacyjny
Zasiłek pielęgnacyjny ma pomóc Ci w częściowym pokryciu wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Wypłaca go urząd miasta lub gminy. W 2026 roku zasiłek ten wynosi 215,84 zł miesięcznie.
Komu przysługuje?
- niepełnosprawnemu dziecku;
- osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
- osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia;
- osobie, która ukończyła 75 lat.
Dodatek pielęgnacyjny
Przyznawany jest przez ZUS i przysługuje
- osobom z orzeczeniem uprawnionym do emerytury lub renty, które są całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji;
- osobom, które ukończyły 75 lat.
Dodatek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym. Dodatek pielęgnacyjny nie przysługuje również osobom pobierającym tylko rentę socjalną. Co więcej, nie można otrzymywać jednocześnie zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatku pielęgnacyjnego.
Świadczenie pielęgnacyjne
To forma pomocy skierowana do opiekunów osób z niepełnosprawnością, które nie pracują zarobko z racji na fakt opiekowania się osobą posiadającą orzeczenie o niepełnosprawonści. W 2026 r. wynosi ono 3386 złotych miesięcznie.
500 plus dla osoby niepełnosprawnej
Skierowane jest do osób powyżej 18 roku życia, niezdolnych do samodzielnej egzystencji (została ona stwierdzona orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji). Taka osoba nie może być uprawniona do emerytury ani renty, ani mieć ustalonego prawa do innego świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych, np. zasiłku stałego albo zasiłku okresowego (warunek nie dotyczy jednorazowych świadczeń) ani nie być uprawniony do świadczenia z zagranicznej instytucji właściwej do spraw emerytalno-rentowych.
Jeśli beneficjent jest uprawniony do tych świadczeń (emerytury, renty albo innych świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych, łącznie z kwotą wypłacaną przez zagraniczną instytucję właściwą do spraw emerytalno-rentowych), to ich łączna wysokość brutto nie może przekracza 2 687,67 zł.
Dofinansowanie wyrobów medycznych
Jeśli osoba chora lub z niepełnosprawnością w codziennym funkcjonowaniu mu korzystać z wyrobów medycznych, może liczyć nawet na 100% refundację ich zakupu przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Można zatem ubiegać się o dofinansowanie do zakupu sprzętu ortopedyczny (balkoniki, wózki inwalidzkie, ortezy itd.), aparatów słuchowych, cewników, wyrobów chłonnych na nietrzymanie moczu.
Aby uzyskać dofinansowanie, niezbędne jest zlecenie wystawiane przez m.in. lekarza (w tym lekarza POZ), pielęgniarkę, położną czy fizjoterapeutę. Obowiązuje zasada specjalizacji, czyli np. na zakup wózka inwalidzkiego zlecenie wystawia m.in.: ortopeda, neurolog, chirurg, lekarz rehabilitacji medycznej czy reumatolog.
Zlecenie na wyroby medyczne przysługujące comiesięcznie może być wypisane na okres nie dłuższy niż:
- 12 kolejnych miesięcy, jeśli zlecenie jest wystawione i zweryfikowane w trakcie wypisania
- 6 kolejnych miesięcy, gdy zlecenie jest wypisane poza systemem informatycznym (na starym druku) i potwierdzone do refundacji przez pracownika NFZ
Nie można zrealizować zlecenia za miesiące, które już upłynęły.
Zasiłek stały
Zasiłek stały przysługuje:
- pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
- pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
Zasiłek stały ustala się w wysokości:
- w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy między kwotą stanowiącą 130% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku od dnia 1 stycznia 2025 r. nie może być wyższa niż 1 229 zł miesięcznie.
- w przypadku osoby w rodzinie - różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie.
Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 100 zł miesięcznie.
W przypadku zbiegu uprawnień do zasiłku stałego i renty socjalnej, świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania lub zasiłku dla opiekuna, zasiłek stały nie przysługuje
Osobę przebywającą w domu pomocy społecznej lub ubiegającą się o przyjęcie do niego uznaje się za osobę samotnie gospodarującą, jeżeli przed przyjęciem do domu pomocy społecznej lub rozpoczęciem oczekiwania na miejsce w takim domu była uprawniona do zasiłku stałego.
Przy ustalaniu uprawnienia oraz wysokości zasiłku stałego do dochodu nie wlicza się kwoty zasiłku okresowego.
Zasiłek okresowy
Przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego:
- osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
- rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny.
Zasiłek okresowy ustala się:
- w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że miesięczna kwota zasiłku nie może być wyższa niż kwota kryterium dochodowego na osobę w rodzinie;
- w przypadku rodziny - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny.
Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50 % różnicy między:
- kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby;
- kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny.
Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie.
W przypadku podjęcia zatrudnienia przez osobę objętą kontraktem socjalnym pobierającą zasiłek okresowy, może być on wypłacany nadal niezależnie od dochodu, do dnia wynikającego z decyzji przyznającej zasiłek okresowy, nie dłużej jednak niż do 2 miesięcy od dnia, w którym osoba została zatrudniona.
Okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.
Renta z tytułu niezdolności do pracy
Kiedy przysługuje?
- osobom całkowicie lub częściowo niezdolnym do wykonywania pracy zarobkowej z powodu stanu zdrowia, wobec czego nie jest w stanie wykonywać jakiejkolwiek pracy (całkowicie niezdolna), lub w znacznym stopniu utraciła zdolność do wykonywania pracy zgodnej z posiadanymi przez nią kwalifikacjami.
Dodatkowo, brak jest rokowań do odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
Renta orzekana jest na nie więcej niż 5 lat (chyba że według wiedzy medycznej nie będzie rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu, wówczas niezdolność do pracy orzeka się na okres dłuższy niż 5 lat).
Renta szkoleniowa
Komu przysługuje?
- osobie spełniającej warunki wymagane do przyznania renty i która otrzymała orzeczenie o celowości przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie. Po przyznaniu renty organ skieruje taką osobę do powiatowego urzędu pracy w celu odbycia szkoleń przygotowujących do zdobycia nowego zawodu.
Renta szkoleniowa przyznawana jest na okres 6 miesięcy. Na wniosek starosty, okres ten może zostać przedłużony maksymalnie do 30 miesięcy. Wynosi 75% podstawy wymiaru renty, niemniej niż w wysokości najniższej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Pobyt w ZOL i ZPO
Zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy, tzw. ZPO i zakład opiekuńczo-leczniczy (ZOL) to miejsca, w którym wsparcie mogą otrzymać osoby, które nie wymagają hospitalizacji, ale które – ze względu na swój stan zdrowia - nie są samodzielni, wobec czego wymagają całodobowych świadczeń pielęgnacyjnych, opiekuńczych, rehabilitacyjnych czy kontynuacji leczenia. W takim ośrodku otrzymasz opiekę całodobową.
Kto może zostać zakwalifikowany?
Osoba, która na skali Barthel otrzyma 40 punktów lub mniej. Skala ta ocenia radzenie sobie w następujących obszarach: spożywanie posiłków; przemieszczanie się /z łóżka na krzesło i z powrotem, siadanie; utrzymywanie higieny osobistej; korzystanie z toalety; poruszanie się /po powierzchni płaskich; wchodzenie i schodzenie po schodach; ubieranie się i rozbieranie; kontrolowanie stolce /zwieracza odbytu; kontrolowanie moczu /zwieracza pęcherza moczowego).
Długość pobytu w zakładzie jest uzależniona od stanu zdrowia i oceny w skali Barthel.
Oprócz powyższych świadczeń, możesz w takim miejscu wsparcie psychologa, logopedy, terapię zajęciową, leczenie dietetyczne, edukację zdrowotną polegającą na przygotowaniu świadczeniobiorcy i jego rodziny lub opiekuna do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych.
Osoba przebywająca w zakładzie opiekuńczym ponosi koszty wyżywienia i zakwaterowania. Koszty badań, leków, wyrobów medycznych, środków pomocniczych (np. pieluchomajtki) i produktów leczniczych, zastosowanych w trakcie udzielania świadczeń ponosi zakład, w którym przebywa pacjent.
Pielęgniarska opieka długoterminowa domowa
Jest to opieka nad przewlekle chorymi przebywającymi w domu, którzy nie wymagają hospitalizacji, a ze względu na istniejące problemy zdrowotne wymagają systematycznej opieki pielęgnacyjnej udzielanej w warunkach domowych.
Do pielęgniarskiej opieki długoterminowej domowej mogą być zakwalifikowane osoby przewlekle chore, które w ocenie skalą Barthel uzyskają od 0 do 40 punktów.
Świadczenia gwarantowane są udzielane na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, do którego dołącza się kartę oceny świadczeniobiorcy do objęcia pielęgniarską opieką długoterminową domową.
Świadczenia realizowane przez pielęgniarką obejmują:
- leczenie ran i odleżyn, zmianę opatrunków
- wymianę cewników, podawanie leków, robienie zastrzyków
- wsparcie opiekunów chorego i uczenie ich zasad pielęgnacji i codziennych czynności
- pomoc w pionizowaniu chorego,
- ćwiczenia oddechowe i podstawowe ćwiczenia ogólnousprawniające,
- przepisywanie niektórych leków zgodnie z uprawnieniami, wypisywanie skierowań na określone badania oraz zlecenia na wyroby medyczne.
Pielęgniarka wykonuje czynności wynikające ze zleceń lekarskich oraz z ustalonego planu pielęgnacji zgodnie z posiadanymi kompetencjami.
Warunkami objęcia pacjenta pielęgniarską opieką długoterminową domową są: nieobjęcie opieką przez hospicjum domowe; nieobjęcie opieką przez inny zakład opiekuńczy udzielający świadczeń gwarantowanych w warunkach stacjonarnych; nieobjęcie opieką przez zespół długoterminowej opieki domowej dla dorosłych, dzieci i młodzieży wentylowanych mechanicznie; niepozostawanie w ostrej fazie choroby psychicznej.
Pielęgniarka jest dostępna dla pacjenta od poniedziałku do piątku (nie mniej niż 4 w tygodniu) u w godzinach od 8:00 do 20:00, w soboty i dni ustawowo wolne od pracy - w medycznie uzasadnionych przypadkach. W nocy od godz. 20:00 do 8:00 oraz w dni wolne od pracy świadczenia pielęgniarskie (w uzasadnionych przypadkach) realizowane są w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.
W przypadku braku możliwości udzielania świadczeń przez pielęgniarkę opieki długoterminowej domowej, świadczenia mogą być udzielane przez pielęgniarkę POZ, do której pacjent złożył deklarację wyboru.
Przeczytaj więcej
Założenie subkonta w PLRiW "Mam Szansę"
Jak założyć subkonto w naszym Programie? Wyjaśniamy!
Zobacz więcejWszelkie prawa zastrzeżone.